Eksistens

                              eg er
                              utan minner
                              ingen minner
                              minnelaus
                              er eg
                              eit minne
                              minnast
                              eg minnast
                              blir minna
                              ikkje eg
                              eg blir
                              ikkje minna
                              kven minnast
                              meg?

                  Eg ser horisonten
                  langt der borte.
                  Langt der borte
                  ser eg han.

                  Ferden dit er lang.
                  Ferden dit har ikkje
                  ein opptråkka sti.

                  Eg ser horisonten
                  langt der borte.
                  Heilt der borte
                  ser eg han.

                  Det var der eg kom ifrå.
                  Ein motorveg full av slaps
                  og brende bruer.

                  Eg sitt med ryggen
                  mot eit tre.
                  Blokker dalar ned.
                  Dei er gule og raude.

                  Her har eg sete lenge                 
                 
                  ...lenge...

                  Eg kan ikkje sitte her lenger.
                  Eg må visst tråkka opp stien sjølv.

                        Me må vera stille.
                        Heilt stille.
                        Så dei vaksne
                        ikkje høyrer oss.

                        Dei må ikkje vite
                        kva me gjer
                        i lag her
                        under dyna.

                        Dei trur at
                        me ser på
                        skumle filmar
                        og Dagsrevyen.

                        Då kan dei fortelja oss
                        at røynda ikkje er
                        så skummel som
                        ho sjår ut som på TV.

                        Om dei visste kva me gjer
                        i lag her under dyna,
                        då ville eg ikkje få lov til
                        å sova hos deg meir.

                        For slikt har me ikkje godt av.

                          Du er alltid ein plass
                          der innerst inne,
                          bautastein.

                          Eit monument reist
                          for meg
                          og deg.

                          Når havet sluker jorda,
                          når vinden ikkje blæs meir,
                          når ingen blomar veks meir
                          og sola ikkje varmer.

                          Då vil
                          bautasteinen
                          stå der framleis.

                          Liket kunne ikkje røra seg.
                          Det var kaldt og kvitt.

                          Det låg der og såg opp
                          på alle menneska
                          som sverma rundt det
                          og tok bileter av det
                          for å visa dei
                          til kvarandre.

                          Liket tenkte på mykje,
                          men orka ikkje tala.

                          Det låg der og høyrte
                          på alle menneska
                          som sverma rundt det
                          og skravla om det
                          for å fortelje om det
                          til kvarandre.

                          "Kan nokon halde meg i handa?"
                          tenkte liket.
                          Men det sa det ikkje.
                          Ein spørjar ikkje om sånt.

                            Borte i regnet.
                            Eg er

                            borte i regnet.

                            Det er så
                            mykje av det.

                            Regn.

                            Tårer.
                            Sildrande bekk.
                            Ei elv.
                            Ein innsjø.

                            Dråpar fulle av
                            sorg.

                            Dråpar fulle av
                            skam.

                            Dråpar fulle av
                            nyting.

                            Begjær.

                            Regn.

                            Det er så
                            mykje av det.

                            Eg er borte
                            i det.

                            Borte i regnet.

                   Kjent
                   likt
                   brukt
                   oppbrukt.

                                 No er du lei av meg.
                   No er eg ikkje verdt tida di meir.

                   Kjensle
                   gull
                   svik
                   søppel.

                       Du var som alle dei andre.
                   Kvifor skulle du vera annleis?

                   Lika
                   lettlurt
                   kvar
                   gong.

                       Du er frå ei anna verd
                       men inni er me like.
                       Du er frå ei anna tid
                       men inni er me eitt.

                       Når munnen din er raud og varm,
                       du kjenner eg er inni deg,
                       og hjarta er ein dampmaskin,

                       då kan ingen seie

                       at dette ikkje er vakkert.
                       At dette ikkje er æva.

                       For inni er me eitt.

                           Dei kjem og tek deg,
                           den andre stammen.
                           Dei har kvasse spyd
                           og et menneskekjøt.
                           Du må stola på meg.
                           Eg er høvdingen din.
                           Gje meg tillit.
                           Alt blir bra.

                           Han kjem og tek deg,
                           den andre guden.
                           Han har ekle ritar
                           kor dei et born.
                           Du må stola på meg
                           Eg er kongen din.
                           Gje meg tillit.
                           Alt blir bra.

                           Dei kjem og tek deg,
                           det andre landet.
                           Dei har fæle tankar
                           og feil symbol.
                           Du må stola på meg.
                           Eg er presidenten din.
                           Gje meg tillit.
                           Alt blir bra.

                           Dei kjem og tek deg,
                           terroristane.
                           Dei er iblant oss.
                           Dei er kor som helst.
                           Stol på meg.
                           Tilbe meg.
                           Gje ørnen styrke.
                           Han flyg på ny.

                    Stille
                    så stille
                    dødsstille.

                    Eg saknar stemma di
                    i øyra mitt
                    i hovudet mitt
                    i hjarta mitt.

                    Kvifor vil du ikkje tala med meg
                    du som talar så mykje alltid?